Jak zachować prywatność transkrypcji spotkań w OpenRouter

Krótka odpowiedź: jeśli wysyłasz transkrypcje spotkań przez OpenRouter, włącz ustawienia prywatności na swoim koncie OpenRouter i jednym przyciskiem dodaj te same dwie flagi do żądań Autorec. Zero Data Retention ogranicza routing do endpointów, które niczego nie przechowują, a zablokowanie dostawców zapisujących dane wejściowe do trenowania załatwia resztę. Opcję udostępniania danych samemu OpenRouter zostaw wyłączoną. Jeśli chcesz przetwarzania wyłącznie w UE, ustaw w Autorec bazowy URL na endpoint unijny. Tak te ustawienia opisuje dokumentacja OpenRouter w październiku 2026. Zmieniają się, więc sprawdź linki na końcu.

Autorec nagrywa i transkrybuje na twoim komputerze. Opcjonalne podsumowanie AI to jedyny krok, który wysyła tekst gdzie indziej: transkrypcja trafia do endpointu ustawionego w Ustawienia, Podsumowanie AI. Każde żądanie zawiera twój prompt podsumowania, pełną transkrypcję, nazwę modelu, max_tokens, temperature i dodatkowe pola, jeśli je dopiszesz (o nich niżej). Jeśli tym endpointem jest OpenRouter, tekst jest przekazywany dalej do dostawcy modelu, którego być może nigdy nie wybrałeś z nazwy. Na tym polega problem z prywatnością. (Jeśli wolisz go w ogóle ominąć, wpis o lokalnych LLM pokazuje, jak generować podsumowania na własnym sprzęcie).

Samą konfigurację OpenRouter opisuje wpis Podsumowania spotkań przez OpenRouter. Ten jest wyłącznie o prywatności.

Co przechowuje sam OpenRouter

Według dokumentacji o prywatności OpenRouter domyślnie nie przechowuje twoich promptów ani odpowiedzi. Przechowuje natomiast metadane każdego żądania, takie jak liczba tokenów i opóźnienie.

Są dwie opcje do włączenia, obie domyślnie wyłączone i niezależne od siebie:

• Private Input & Output Logging (ustawienia Observability) zapisuje prompty i odpowiedzi, żebyś mógł je przeglądać we własnych logach.
• OpenRouter Use of Inputs/Outputs (ustawienia Privacy) pozwala OpenRouter wykorzystywać twoje prompty i odpowiedzi do ulepszania produktu. W zamian dostajesz 1% zniżki na korzystanie z modeli.

Przy poufnych rozmowach nie brałbym tej zniżki. Zostaw obie opcje wyłączone.

Jedno zastrzeżenie z tej samej strony: OpenRouter pobiera niewielką próbkę promptów do kategoryzacji, która zasila jego raporty i rankingi modeli. Jeśli nie włączyłeś opcji wykorzystania danych, ta próbka jest przechowywana anonimowo i nie jest powiązana z twoim kontem.

Prawdziwe pytanie dotyczy dostawcy

OpenRouter przekazuje żądanie do dostawcy modelu, a każdy dostawca ma własne zasady. Niektórzy przechowują prompty przez jakiś czas. Niektórzy mogą na nich trenować. Dokumentacja routingu OpenRouter opisuje ustawienie domyślne jako allow: kwalifikują się dostawcy, którzy „przechowują dane użytkowników dłużej niż na czas żądania i mogą na nich trenować”.

Masz na to dwa ustawienia, oba w ustawieniach prywatności konta pod adresem openrouter.ai/settings/privacy.

Zero Data Retention

Przy włączonym ZDR OpenRouter kieruje żądania wyłącznie do endpointów z polityką Zero Data Retention, czyli takich, które po inferencji niczego nie zachowują. Strona ustawień ma osobny przełącznik dla każdej grupy modeli: Anthropic, OpenAI, Google, xAI i „all other models”. Włącz grupy, z których faktycznie korzystasz, albo wszystkie.

Dwie rzeczy, o których warto wiedzieć:

• Kwalifikuje się mniej endpointów, więc niektóre modele mogą być niedostępne albo obsługiwane przez mniej dostawców. Dokumentacja zaznacza, że przy włączonym ZDR endpointy bez ZDR „mogą być niedostępne”. Po przełączeniu przetestuj swój model.
• ZDR obejmuje tylko routing inferencji. Wtyczki i narzędzia serwerowe, takie jak wyszukiwanie w sieci, mają własne zasady retencji. Autorec z nich nie korzysta, ale warto o tym pamiętać, jeśli używasz tego klucza gdzie indziej.

Blokada dostawców, którzy trenują na danych wejściowych

Drugie ustawienie wyłącza zewnętrznych dostawców, którzy zapisują dane wejściowe do trenowania. W API odpowiada mu data_collection: "deny": używani są tylko dostawcy, którzy nie zbierają danych użytkowników. ZDR jest bardziej restrykcyjne, ale możesz włączyć oba.

Flagi na poziomie żądania w Autorec

OpenRouter przyjmuje te same dwa ustawienia w każdym żądaniu, w obiekcie provider, a Autorec pozwala je dodać. W Ustawienia, Podsumowanie AI jest pole tekstowe Extra request fields (JSON). Obiekt JSON, który tam wpiszesz, jest scalany z najwyższym poziomem każdego żądania podsumowania. Przy wybranym presecie OpenRouter kliknij Use privacy settings, a pole wypełni się tak:

{"provider": {"zdr": true, "data_collection": "deny"}}

Możesz to też wkleić samodzielnie. Pole zapisuje się, gdy z niego wyjdziesz. Klucz API OpenRouter nadal musi być w polu klucza.

Co robią te dwie flagi według dokumentacji routingu dostawców:

• zdr: true kieruje żądanie tylko do endpointów z polityką Zero Data Retention.
• data_collection: "deny" korzysta tylko z dostawców, którzy nie zbierają danych użytkowników. Domyślna wartość to "allow".

Autorec sprawdza zawartość pola. model, messages i stream są zarezerwowane, bo Autorec ustawia je sam. Próba ich zapisania kończy się komunikatem „Not saved: autorec sets “model” itself.” (z nazwą danego pola). Wszystko, co nie jest obiektem JSON, zostaje odrzucone z komunikatem „Not saved: this isn’t a JSON object.”. Pole może nadpisać max_tokens i temperature, więc nie wpisuj ich tam, jeśli nie robisz tego celowo.

Ustawienia konta też zostaw włączone

Mimo to włączyłbym też ustawienia na poziomie konta z poprzedniej sekcji. Flaga zdr w żądaniu tylko dokłada egzekwowanie. OpenRouter łączy ją z ustawieniami konta i guardrailami, więc nigdy ich nie poluzuje. Ustawienia konta obejmują też każdą inną aplikację korzystającą z twojego klucza i są zabezpieczeniem, gdybyś przypadkiem wyczyścił pole albo wkleił do niego coś z literówką. Traktuj flagi w żądaniu jako drugą warstwę, a nie zamiennik.

Guardrails, jeśli masz zespół

Guardrails w OpenRouter to reguły przypisywane do kluczy API albo członków organizacji. Mogą wymuszać ZDR dla grup modeli, ograniczać dozwolonych dostawców i modele oraz decydować, z których domen regionalnych dany klucz może korzystać. Guardrail niczego nie wymusza, dopóki nie zostanie przypisany, a gdy obowiązuje kilka naraz, wygrywa bardziej restrykcyjny wynik.

Dla jednej osoby z jednym kluczem wystarczą ustawienia konta. Jeśli organizację dzieli kilka osób, utwórz klucz tylko dla Autorec i przypisz mu guardrail, żeby ochrona nie zależała od osobistych ustawień każdego z osobna.

Przetwarzanie wyłącznie w UE

Jeśli twoje rozmowy dotyczą danych z UE, OpenRouter oferuje routing w obrębie regionu. Włączasz go, zmieniając bazowy URL, bez żadnego przełącznika:

https://eu.openrouter.ai/api/v1

W Autorec otwórz Ustawienia, Podsumowanie AI, wybierz OpenRouter jako dostawcę i zmień pole Bazowy URL API. To zwykłe pole tekstowe, więc możesz nadpisać wartość z presetu. Klucz API i identyfikatory modeli zostają bez zmian.

Co mówi o tym dokumentacja:

• Plany. Opcja jest dostępna w planach Business i Enterprise OpenRouter. Na Business możesz przejść samodzielnie w Settings, Manage plan.
• W razie problemu blokuje, a nie przepuszcza. Żądania na domenie unijnej trafiają tylko do dostawców w regionie (UE/EOG, Wielka Brytania i Szwajcaria). Jeśli żaden nie obsługuje twojego modelu, dostajesz błąd, a nie ciche przekierowanie do innego regionu. Katalog unijny jest podzbiorem globalnego.
• Nie wszystko zostaje w UE. Dane konta, rozliczenia, dane uwierzytelniania, logi bezpieczeństwa i metadane monitorowania nadużyć mogą nadal być przetwarzane w USA.
• DPA. OpenRouter oferuje umowę powierzenia przetwarzania danych zgodną z RODO, ze standardowymi klauzulami umownymi. Istnieje też aneks o przetwarzaniu treści żądań API wyłącznie w UE, ale obowiązuje tylko wtedy, gdy wybierzesz go na piśmie. Nie działa automatycznie.
• Połącz z ZDR. Dokumentacja zaleca używanie routingu regionalnego razem z Zero Data Retention. Region decyduje, gdzie odbywa się przetwarzanie. ZDR decyduje, czy cokolwiek zostaje zachowane.
• Egzekwowanie. Ustawienie dozwolonych regionów danych w guardrailu może odrzucać żądania, które przyszły przez niewłaściwą domenę.

Routing regionalny nie przenosi też twoich własnych kont chmurowych. Jeśli używasz własnych kluczy do Bedrock, Azure albo Vertex, te wdrożenia muszą być we właściwym regionie. Wpis o RODO omawia szerszy obraz zgodności, w tym to, co DPA obejmuje, a czego nie.

Lista kontrolna

1. W OpenRouter otwórz Settings, Privacy i włącz ZDR dla każdej grupy modeli, z której korzystasz.
2. W tym samym miejscu wyłącz dostawców, którzy zapisują dane wejściowe do trenowania.
3. Zostaw wyłączone OpenRouter Use of Inputs/Outputs (te 1% zniżki) i Private Input & Output Logging.
4. W Autorec otwórz Ustawienia, Podsumowanie AI, wybierz OpenRouter i kliknij Use privacy settings pod Extra request fields.
5. Opcjonalnie, przy pracy z danymi z UE: w planie Business lub Enterprise zmień Bazowy URL API w Autorec na https://eu.openrouter.ai/api/v1 i, jeśli możesz, dodaj guardrail regionu danych.
6. W zespołach: utwórz osobny klucz dla Autorec i przypisz mu guardrail.
7. Wygeneruj testowe podsumowanie na nagraniu, którego nie szkoda. Jeśli dostaniesz błąd z komunikatem o braku endpointów („no endpoints”), twój model nie ma dostawcy z ZDR (albo w regionie). Wybierz inny model.

Czego to nie załatwia

Te ustawienia opierają się na obietnicach kilku firm. ZDR zależy od tego, czy dostawcy rzetelnie deklarują swoje zasady, a twoja transkrypcja i tak przechodzi przez sieć na cudze serwery. Jeśli przy danej rozmowie „niczego nie zachowujemy” to za mało, podsumuj ją lokalnie albo zrezygnuj z podsumowania. Transkrypcja i tak jest zwykłym plikiem tekstowym na twoim dysku, a krok podsumowania jest opcjonalny.

Źródła, sprawdzone w październiku 2026: dokumentacja OpenRouter o zbieraniu danych i logowaniu, Zero Data Retention, wyborze dostawcy, routingu w obrębie regionu i guardrails.