OpenRouter'da toplantı transkriptlerini gizli tutmak

Kısa cevap: Toplantı transkriptlerini OpenRouter üzerinden gönderiyorsanız OpenRouter hesabınızda gizlilik ayarlarını açın ve aynı iki bayrağı tek bir düğmeyle Autorec’in isteklerine de ekleyin. Sıfır Veri Saklama (Zero Data Retention), yönlendirmeyi hiçbir şey saklamayan uç noktalarla sınırlar; girdileri eğitim için saklayan sağlayıcıları engellemek de geri kalanını eler. OpenRouter’ın kendi veri paylaşım seçeneğini kapalı bırakın. Yalnızca AB’de işleme istiyorsanız Autorec’in temel URL’sini AB uç noktasına yönlendirin. Bu ayarlar, OpenRouter belgelerinin Ekim 2026 itibarıyla anlattığı hâliyle aktarılıyor; değişebilirler, o yüzden sondaki bağlantılara bakın.

Autorec kaydı ve transkripsiyonu sizin bilgisayarınızda yapar. Metni başka bir yere gönderen tek adım isteğe bağlı yapay zeka özeti: transkript, Ayarlar → Yapay zeka özeti altında yapılandırdığınız uç noktaya gider. Her istek özet isteminizi, transkriptin tamamını, model adını, max_tokens ve temperature değerlerini ve sizin eklediğiniz ek alanları taşır (bunlara aşağıda değineceğiz). Bu uç nokta OpenRouter ise metin, belki hiç adını koyarak seçmediğiniz bir model sağlayıcısına iletilir. Gizlilik sorusu tam olarak bu. (Bu soruyla hiç uğraşmak istemiyorsanız yerel LLM yazısı özeti kendi donanımınızda çalıştırmayı anlatıyor.)

OpenRouter kurulumunun kendisi için OpenRouter ile toplantı özetleri yazısına bakın. Bu yazı yalnızca gizlilikle ilgili.

OpenRouter’ın kendisi neyi saklıyor

OpenRouter’ın gizlilik belgelerine göre şirket varsayılan olarak istemlerinizi ya da yanıtları saklamıyor. Ama her istek için token sayıları ve gecikme gibi meta verileri saklıyor.

İkisi de varsayılan olarak kapalı ve birbirinden bağımsız iki katılım seçeneği var:

Private Input & Output Logging (Observability ayarları), istemlerinizi ve yanıtları kendi kayıtlarınızda okuyabilmeniz için saklar.
OpenRouter Use of Inputs/Outputs (Privacy ayarları), OpenRouter’ın istemlerinizi ve yanıtları ürününü geliştirmek için kullanmasına izin verir. Karşılığında model kullanımında %1 indirim alırsınız.

Gizli görüşmeler için bu indirimi almazdım. İkisini de kapalı bırakın.

Aynı sayfadaki bir uyarı: OpenRouter, raporlamasını ve model sıralamalarını beslemek için sınıflandırma amacıyla az sayıda istemi örnekliyor. Kullanım seçeneğine katılmadıysanız bu örnek anonim olarak saklanıyor ve hesabınızla ilişkilendirilmiyor.

Asıl soru sağlayıcı

OpenRouter isteğinizi bir model sağlayıcısına iletir ve her sağlayıcının kendi politikası vardır. Bazıları istemleri bir süre saklar. Bazıları onlarla eğitim yapabilir. OpenRouter’ın yönlendirme belgeleri varsayılanı allow olarak tanımlıyor: kullanıcı verilerini “kalıcı olarak saklayan ve onlarla eğitim yapabilen” sağlayıcılar da kullanılabilir.

Bunun için iki kontrolünüz var ve ikisi de hesabınızın openrouter.ai/settings/privacy adresindeki gizlilik ayarlarında.

Sıfır Veri Saklama

ZDR açıkken OpenRouter yalnızca Sıfır Veri Saklama politikası olan, yani çıkarımdan sonra hiçbir şey saklamayan uç noktalara yönlendirme yapar. Ayarlar sayfasında her model grubu için ayrı bir anahtar var: Anthropic, OpenAI, Google, xAI ve “all other models”. Gerçekten kullanacağınız grupları ya da hepsini açın.

Bilmeniz gereken iki şey:

Daha az uç nokta bu koşulu karşıladığı için bazı modeller kullanılamaz hâle gelebilir ya da arkalarında daha az sağlayıcı kalabilir. Belgeler, ZDR açıkken ZDR’siz uç noktaların “kullanılamayabileceğini” belirtiyor. Anahtarı açtıktan sonra modelinizi test edin.
ZDR yalnızca çıkarım yönlendirmesini kapsar. Eklentilerin ve web araması gibi sunucu araçlarının kendi saklama kuralları var. Autorec bunları kullanmıyor, ama anahtarı başka yerlerde de kullanıyorsanız bilmekte fayda var.

Girdilerle eğitim yapan sağlayıcıları engelleyin

Diğer ayar, girdileri eğitim için saklayan üçüncü taraf sağlayıcıları devre dışı bırakır. API’deki karşılığı data_collection: "deny": yalnızca kullanıcı verisi toplamayan sağlayıcılar kullanılır. İkisinden daha katı olanı ZDR, ama ikisini birden açabilirsiniz.

Autorec’te istek başına bayraklar

OpenRouter aynı iki kontrolü her istekte bir provider nesnesi içinde de kabul ediyor ve Autorec bunları eklemenize izin veriyor. Ayarlar → Yapay zeka özeti altında Extra request fields (JSON) adlı bir metin kutusu var. Oraya yazdığınız JSON nesnesi, her özet isteğinin en üst düzeyine birleştirilir. OpenRouter hazır ayarı seçiliyken Use privacy settings‘e tıklarsanız kutu şöyle dolar:

{"provider": {"zdr": true, "data_collection": "deny"}}

Bunu kendiniz de yapıştırabilirsiniz. Alan, dışına tıkladığınızda kaydedilir. Anahtar alanına OpenRouter API anahtarınızı yine girmeniz gerekir.

OpenRouter’ın sağlayıcı yönlendirme belgelerine göre iki bayrağın işlevi:

zdr: true isteği yalnızca Sıfır Veri Saklama politikası olan uç noktalara yönlendirir.
data_collection: "deny" yalnızca kullanıcı verisi toplamayan sağlayıcıları kullanır. Varsayılan "allow".

Autorec bu alanı doğrular. model, messages ve stream ayrılmış alanlardır, çünkü bunları Autorec kendisi ayarlar; bunları kaydetmeye çalışırsanız “Not saved: autorec sets “model” itself.” uyarısını alırsınız (alan adı yerine yazılmış olarak). JSON nesnesi olmayan her şey “Not saved: this isn’t a JSON object.” mesajıyla reddedilir. Alan max_tokens ve temperature değerlerini geçersiz kılabilir, o yüzden bilerek yapmıyorsanız bunları oraya koymayın.

Hesap ayarlarını da açık tutun

Önceki bölümdeki hesap genelindeki ayarları ben yine de açardım. İstek düzeyindeki bir zdr yalnızca denetim ekler. OpenRouter bunu hesap ve guardrail ayarlarınızla birleştirir, yani onları asla gevşetemez. Hesap ayarları anahtarınızı kullanan diğer tüm uygulamaları da kapsar ve alanı yanlışlıkla temizlerseniz ya da içine yazım hatalı bir şey yapıştırırsanız son güvenceniz olur. İstek başına bayrakları ikinci bir katman olarak görün, yerine geçen bir şey olarak değil.

Ekibiniz varsa: guardrail’ler

OpenRouter guardrail’leri, API anahtarlarına ya da organizasyon üyelerine atadığınız kurallardır. Model grubu bazında ZDR’yi zorunlu kılabilir, hangi sağlayıcılara ve modellere izin verildiğini kısıtlayabilir ve bir anahtarın hangi bölgesel alan adlarını kullanabileceğini sınırlayabilirler. Bir guardrail atanana kadar hiçbir şeyi zorunlu kılmaz ve birden fazlası geçerli olduğunda daha katı olan sonuç kazanır.

Tek anahtarı olan tek bir kişi için hesap ayarları yeterli. Bir organizasyonu birkaç kişi paylaşıyorsa yalnızca Autorec için bir anahtar oluşturun ve ona bir guardrail atayın; böylece koruma herkesin kişisel ayarlarına bağlı kalmaz.

Yalnızca AB’de işleme

Görüşmeleriniz AB verisi içeriyorsa OpenRouter bölge içi yönlendirme sunuyor. Bunu açmak için bir anahtar yok; temel URL’yi değiştirerek kullanıyorsunuz:

https://eu.openrouter.ai/api/v1

Autorec’te Ayarlar → Yapay zeka özeti bölümünü açın, sağlayıcı olarak OpenRouter’ı seçin ve API temel URL’si alanını düzenleyin. Normal bir metin alanı olduğu için hazır ayarın üzerine yazabilirsiniz. API anahtarınız ve model kimlikleri aynı kalır.

Belgelerin bu konuda söyledikleri:

Planlar. OpenRouter’ın Business ve Enterprise planlarında kullanılabiliyor. Business’a Settings, Manage plan altından kendiniz geçebilirsiniz.
Kapalı başarısız olur. AB alan adındaki istekler yalnızca bölgedeki (AB/AEA, Birleşik Krallık ve İsviçre) sağlayıcılara gider. Modelinizi sunabilecek bir sağlayıcı yoksa sessizce başka bir bölgeye geçilmez, hata alırsınız. AB kataloğu küresel kataloğun bir alt kümesi.
Her şey AB’de kalmıyor. Hesap verileri, fatura kayıtları, kimlik doğrulama verileri, güvenlik kayıtları ve kötüye kullanım izleme meta verileri yine ABD’de işlenebilir.
DPA. OpenRouter, Standart Sözleşme Maddelerini içeren bir GDPR veri işleme sözleşmesi sunuyor. API içerikleri için yalnızca AB’de işleme öngören bir ek de var, ama bu yalnızca yazılı olarak seçerseniz geçerli. Otomatik değil.
ZDR ile birlikte kullanın. Belgeler bölgesel yönlendirmeyi Sıfır Veri Saklama ile birlikte kullanmayı öneriyor. Bölge, işlemenin nerede yapılacağını belirler. ZDR, bir şeyin saklanıp saklanmayacağını.
Zorunlu kılma. Bir guardrail’in izin verilen veri bölgeleri ayarı, yanlış alan adından gelen istekleri reddedebilir.

Bölgesel yönlendirme kendi bulut hesaplarınızı da taşımaz. Bedrock, Azure ya da Vertex için kendi anahtarlarınızı kullanıyorsanız o dağıtımların doğru bölgede olması gerekir. GDPR yazısı, bir DPA’nın neyi kapsayıp neyi kapsamadığı da dahil olmak üzere uyumluluğun daha geniş resmini ele alıyor.

Kontrol listesi

OpenRouter’da Settings, Privacy bölümünü açın ve kullandığınız her model grubu için ZDR‘yi etkinleştirin.
Aynı yerde, girdileri eğitim için saklayan sağlayıcıları devre dışı bırakın.
OpenRouter Use of Inputs/Outputs seçeneğini (%1 indirim) ve Private Input & Output Logging seçeneğini kapalı bırakın.
Autorec’te Ayarlar → Yapay zeka özeti bölümünü açın, OpenRouter’ı seçin ve Extra request fields altında Use privacy settings‘e tıklayın.
İsteğe bağlı, AB işleri için: Business ya da Enterprise planındaysanız Autorec’in API temel URL’si alanını https://eu.openrouter.ai/api/v1 olarak değiştirin ve yapabiliyorsanız bir veri bölgesi guardrail’i ekleyin.
Ekipler için: Autorec’e özel bir anahtar oluşturun ve ona bir guardrail atayın.
Gözden çıkarabileceğiniz bir kayıtta deneme özeti çalıştırın. “No endpoints” gibi bir hata alırsanız modelinizin ZDR’li (ya da bölge içi) bir sağlayıcısı yok demektir. Başka bir model seçin.

Bunun çözmediği şey

Bu ayarlar birkaç şirketin verdiği sözlere dayanıyor. ZDR, sağlayıcıların politikalarını doğru beyan etmesine bağlı ve transkriptiniz yine de ağ üzerinden başka birinin sunucularına gidiyor. Bir görüşme için “hiçbir şey saklanmadı” yeterli değilse onu yerelde özetleyin ya da özeti atlayın. Her iki durumda da transkript diskinizde düz bir metin dosyası olarak durur ve özet adımı isteğe bağlıdır.

Kaynaklar, Ekim 2026’da kontrol edildi: OpenRouter’ın veri toplama ve kayıt tutma, Zero Data Retention, sağlayıcı seçimi, bölge içi yönlendirme ve guardrail’ler belgeleri.